سلاله(کنیزموسی بن جعفر)

#به_قلم_خودم  #فرزندآوری  چشم‌هایم برق می‌زد  اولین نفر بودم که این فرشته زیبا را از پرستار گرفتم و در آغوش کشیدم و رخت نوزادی به تنش کردم ،دعا کردم رخت دامادی اش را نیز خودم به تنش کنم . برای ششمین بار است که عمه می شوم ولی انگار بار اول… بیشتر »

از آنجایی دلگیرم که : نه آمدن ماه محرم را درک کردم نه رفتنش را . آنقدر درگیر درمان و مسکن دردپاهایم شدم که یک روضه خانگی هم سهمم نشد . به روضه دعوت شدم اما نصیبم از آن فقط گریه و افسوس بود . دلی سبک از غم را از عزای حسین میخواستم راست می گویند روضه رفتن… بیشتر »

​#به_قلم_خودم  #نفس #سرکش  #بهترین_دوست  امشب از بهترین دوستم خیلی عصبانی شدم .تصمیم گرفته بودم که برای همیشه با او قطع ارتباط کنم .جوابش را با تندی بدهم .ولی فقط یک صلوات فرستادم وارد میدان‌مبارزه با نفسم‌شدم .فهمیدم که دشمن ترین کس برای… بیشتر »

​دلم نه می خواهد دروغ بشنود  نه عشق پوچ  نه رویاهای بلند پروازنه …. دلم‌ یک فنجان چای داغ می خواهد با یک تکه شکلات تلخ روی صندلی راش کنار شومینه روشن بشینم و با خالقم خلوت کنم . از دل آشوبگی هایم‌ برایش بگویم ،او فقط گوش کند . خیالم… بیشتر »

​امید  تو اوج ناباوری آمد در خانه ام زد . وقتی آخر خط رسیده بودم  ،راه نور نشانم‌داد. مثل‌ باغ پر از گل های رنگی دنیام‌رنگ و ورنگ کرد . اصلا فکرش راهم نمی کردم جوانه زد . دنیام قشنگ تر شد. ۱۴۰۲/۵/۱۶ ✍سمیرااسماعیلی  بیشتر »

​شبستان را آماده می کردیم برای جلسه حاج آقا با خادمین .صندلی و میز عسلی اش را آماده کردم ،  باند های داخل ، میکروفون آماده شد . فقط مانده بود گلدان کوچک روی میز عسلی، رفتم از اتاق خادمین بیاورم که دیدم دختر بچه هفت الی هشت ساله  که روسری مشکی… بیشتر »